Heksenjacht in de Middeleeuwen
5. Vervolging van heksen
3 augustus 2015
0

Een proces tegen een heks duurde vaak lang en verliep overal anders. Omdat een heks altijd ontkende dat ze een heks was, moest ze eerst flink worden gemarteld. Dan ging ze vanzelf wel bekennen. En ze kon vast ook wel namen noemen van andere heksen! Een andere manier om een heks te herkennen was het duivelsteken op haar lichaam vinden. Dat kon een moedervlek, een wrat of een litteken zijn. Daarvoor werd al het haar op haar lichaam afgeschoren.

Andere vrouwen werden vastgebonden en in het water gegooid. Als ze bleven drijven, dan werden ze geholpen door de duivel en waren ze schuldig. Als ze zonken, waren ze onschuldig, maar vaak waren de zogenaamde heksen dan wel verdronken…

Als er genoeg bewijs was dat een vrouw een heks was (en ze niet was verdronken of gestorven door martelingen), kwam ze vaak op de brandstapel terecht. Andere vrouwen hadden meer geluk: ze kregen een geldboete, gevangenisstraf of moesten voor altijd hun woonplaats verlaten.

heksenjacht

Ga naar het volgende bericht.

Gerelateerd

/ Bekijk ook deze berichten

Heksenhamer

1. Verhalen over heksen en tovenaars

Een proces tegen een heks duurde vaak lang en verl...

Lees verder
duivel

2. Geef iemand de schuld!

Een proces tegen een heks duurde vaak lang en verl...

Lees verder
heksenjacht

3. De Heksenhamer

Een proces tegen een heks duurde vaak lang en verl...

Lees verder